[หนังเรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจ จากชีวิตของอีด็อกฮเย]
[องค์หญิงองค์สุดท้ายของอาณาจักรเกาหลี]
[เหตุการณ์และบุคคลในเรื่อง ไม่ได้สื่อถึงเหตุการณ์จริงในประวัติศาสตร์]
[ซนเยจิน]
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อ้อ
[พัคแฮอิล]
สวัสดีครับ
[ยุนแจมุน]
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับท่าน
[รามีรัน]
ช่วงนี้ไม่เห็นเรื่องของคุณเลยนะ
ดูนี่สิ
ครับท่าน
[ชองซังฮุน]
ขอบคุณครับ
รัฐบาลใหม่ได้ทำการประกาศ...
มาแล้วเหรอ
หัวหน้า ทางญี่ปุ่นโทรมาครับ
โอนสายมาเลย
ผมพูดอยู่ครับ
เราเจอเขาแล้วครับ เราเจอองค์ชายยองแล้ว
ได้ยินผมมั้ยครับ
ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน
เข้าใจแล้วล่ะ เดี๋ยวติดต่อกลับไปนะ
เจอเขาแล้วเหรอครับ
เยี่ยมไปเลย
หัวหน้าจะไปแทนผมก็ได้นะครับ
ขอบใจนะ
อย่าลืมเลี้ยงเหล้าผมนะ
ลูกพ่อ
ปีใหม่นี้จะมีแต่ความสุขแล้วนะ
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
กระหม่อมจะถ่าย เมื่อนับถึงสามพ่ะย่ะค่ะ
หนึ่งพ่ะย่ะค่ะ
สองพ่ะย่ะค่ะ
และสามพ่ะย่ะค่ะ
[วังด็อกซู ปี 1919]
องค์หญิง
ข่าวที่ว่าพระองค์ปฏิเสธ การรวมดินแดนเกาหลีและญี่ปุ่น
ถึงหูจักรพรรดิญี่ปุ่นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แล้วอย่างไร
กระหม่อมจะหาวันให้พระองค์ได้ไปเยือนญี่ปุ่น
ให้ข้าไปหมอบต่อหน้าจักรพรรดิที่นั่นงั้นหรือ
เจ้ากล้าเรียกตัวเองว่า เป็นข้ารับใช้ข้าได้อย่างไร
ตอนนี้กระหม่อม
เป็นข้ารับใช้จักรพรรดิของญี่ปุ่นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่เคยยอมรับ เรื่องการรวมดินแดนเกาหลีและญี่ปุ่น
มันคือสิ่งที่ทำเพื่อประชาชน และประเทศนะพ่ะย่ะค่ะ
หากอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น เกาหลีของเรารุ่งเรืองแน่พ่ะย่ะค่ะ
พวกเจ้าน่ะสิที่รุ่งเรือง
เจ้าได้รางวัลมาแสนห้า ส่วนเจ้าได้มาแสนนึงจากญี่ปุ่น
ตอนนี้พวกเจ้า ก็คงเป็นคนที่รวยที่สุดในเกาหลีแล้ว
การรับเงินก็ไม่ได้ผิดหรอก
แต่การขายประเทศนั่นก็อีกเรื่อง
ชื่อของพวกเจ้าได้ถูกจารึกไว้ ในประวัติศาสตร์เป็นแน่
เสด็จพ่อเพคะ
ไม่ได้นะเพคะ องค์หญิง
เสด็จพ่อเพคะ ขอลูกแอบหน่อย
มานี่มาลูก
พระองค์ส่งสายลับ
ไปที่งานประชุมสันติที่ปารีส
เป็นการกระทำที่โง่เขลามาก
พระองค์ควรขอให้จักรพรรดิ ยกโทษให้นะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าขอยอมตายเสียดีกว่า
หลบไป ไอ้คนทรยศ
คืนนี้จะไปเซี่ยงไฮ้แล้วล่ะสิ
เสด็จแม่
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
กระหม่อมจะแจ้งพวกเขา เรื่องการตัดสินใจของพระองค์
ทำให้ดีที่สุดล่ะ คิดเสียว่านี่เป็นครั้งสุดท้าย
พ่ะย่ะค่ะ
หลานเจ้าจะไปด้วยหรือไม่
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
พาเขาเข้ามา
ขอรับ
เข้ามาใกล้ๆ หน่อยสิ
หน้าตาดีนะเรา
เขาเป็นใครเหรอเจ้าคะ
จางที่มาจากคำว่าตัวอักษร และฮันที่มาจากนามประเทศ
กระหม่อมชื่อคิมจางฮันพ่ะย่ะค่ะ
จางที่มาจากคำว่าตัวอักษร และฮันที่มาจากนามประเทศ
เจ้าชื่อจางฮันหรือ
พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท
เจ้าเป็นลูกชายของนายพลคิม
จากกองทัพที่เข้าปลดแอกในแมนจูเรีย
ข้าเสียใจเรื่องพ่อเจ้าด้วยนะ
ท่านอาคอยดูแล กระหม่อมอย่างดีพ่ะย่ะค่ะ
ทำไมเจ้าถึงปฏิเสธการเป็นลูกเขยของข้าล่ะ
กระหม่อมอยากจะทุ่มเทกับการงาน เหมือนท่านพ่อพ่ะย่ะค่ะ
ข้าคิดจะเข้าร่วมกับเซี่ยงไฮ้
โลกจะได้รับรู้การกระทำอันเลวร้ายของพวกญี่ปุ่น
แต่ถ้าหากงานครั้งนี้ล้มเหลว ข้าก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับองค์หญิง
ข้าจึงอยากที่จะปกป้ององค์หญิงจากพวกญี่ปุ่น
เจ้ายังเด็กอยู่
แต่ข้าจะหาเวลาที่เหมาะสม
เพื่อให้เจ้ากับด็อกฮเยแต่งงานกัน
ฝ่าบาท ชาขิงอบเชยพ่ะย่ะค่ะ
ยกเข้ามาสิ
เสด็จพ่อ
เสด็จพ่อ ดูนี่สิเพคะ
ดูรูปที่ลูกวาดสิ
ทำไมมานั่งที่พื้นเพคะ
อย่าเข้ามาใกล้นะ
อย่า!
เสด็จพ่อ
ไม่ได้นะ
เป็นอะไรเพคะ
เสด็จพ่อ เป็นอะไรเพคะ
ลูกพ่อ
เสด็จพ่อ เป็นอะไรไปเพคะ
ตื่นสิเพคะ เสด็จพ่อ
เสด็จพ่อ
เป็นอะไรไปเพคะ
ตื่นสิเพคะ เสด็จพ่อ
เสด็จพ่อ
พระราชพิธีพระบรมศพของพระราชาโกจง
ถูกจัดตามธรรมเนียมของญี่ปุ่น
พระองค์ถูกสังหารโดยยาพิษ
สาธารณชนทั้งประเทศทำการประท้วง
ต่อการเข้ายึดอาณานิมคมของญี่ปุ่น
[THE LAST PRINCESS]
[ตำหนักกวานมุล วังชางด็อก ปี 1925]
องค์หญิงเพคะ
เข้ามาสิ
คุณหนูจางฮันมาเพคะ
สบายดีมั้ย
พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง
ไม่ได้ข่าวเจ้านานเลยนะ
คิดว่าจะลืมข้าไปแล้วเสียอีก
อยากลองเล่นหน่อยมั้ย
เพลงนี้ข้าแต่งเอง ชื่อเพลง "หนู"
เล่นตามข้าสิ
เจ้าเล่นเก่งนะ
ที่ปรึกษาฮันส่งนี่มาให้ เพื่อให้พระองค์ใส่พรุ่งนี้เพคะ
ทำอย่างไรดีเพคะ
ให้เผาทิ้งเลยดีมั้ยเพคะ
ไม่ต้องหรอก
ข้าจะใส่เอง
องค์หญิง
ยินดีต้อนรับองค์หญิง
อรุณสวัสดิ์
ทางนี้ขอรับ
ชุดนี้อึดอัดจริงๆ
อย่างกับเอาเสื่อมาใส่เลย
เดี๋ยวก็จบแล้วล่ะ
หยุดถ่ายรูป!
องค์หญิง
คิดว่ากำลังทำอะไรอยู่พ่ะย่ะค่ะ
ทำไมเหรอ
รู้บ้างมั้ยว่าวันนี้ใครมา
นี่ท่านอยากให้องค์หญิงของประเทศเกาหลี
ใส่กิโมโนน่ะเหรอ
ยัยโง่
เธอสวยมั้ยล่ะ
ไปกันเถอะ บกซุน
เพคะ
สวยมั้ยล่ะคะ
ทำไมพวกเราจะถ่ายรูปไม่ได้
องค์หญิง
ขอบใจนะ
พวกเธอรู้จักเพลงที่องค์หญิงแต่งกันใช่มั้ย
ค่ะ
สาม สี่
ลา ล้า ลา
เจ้าหนูน้อย
น่ารักจริงๆ
ไอ้โง่
แกบอกว่านี่จะเป็นโอกาส
ที่โปรโมทความเป็นญี่ปุ่นไง
กลับปล่อยให้เด็กนั่นหลอกเราได้
ขอโทษครับท่าน
ความนิยมในตัวองค์หญิงกำลังเพิ่มขึ้นครับ
เธอเป็นภัยร้ายแรง
มีข่าวดีจากสำนักราชวงศ์ญี่ปุ่นพ่ะย่ะค่ะ
ในที่สุดองค์หญิงก็ได้รับการยอมรับ
อย่างเป็นทางการจากราชวงศ์ญี่ปุ่นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ยินดีด้วยนะด็อกฮเย
เพราะท่านที่ปรึกษาฮันแท้ๆ เลยนะ
กระหม่อมจะจัดการเรื่องเรียนต่อ ที่ญี่ปุ่นให้พ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้พระองค์เป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ญี่ปุ่นแล้ว
พระองค์ก็ควรได้รับการศึกษา ที่โรงเรียนของราชวงศ์
ฝ่าบาท องค์หญิงต้องอยู่ที่เกาหลีนะเพคะ
องค์หญิงได้หมั้นหมาย กับชายที่พระเจ้าโกจงเลือกไว้แล้ว
ท่านหญิงยาง นี่ไม่ใช่เรื่องที่ท่านควรเข้ามายุ่งนะ
การเสกสมรสขององค์หญิง
เป็นเรื่องของรัฐบาลอาณานิคมโดยชอบธรรม
ด็อกฮเย เจ้าคิดว่าอย่างไร
พระองค์จะปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ ไม่ได้นะเพคะ
ฝ่าบาท
- พาตัวนางออกไป - องค์ชายยองก็ถูกนำตัวไปที่ญี่ปุ่น
และไม่เคยได้กลับมาที่เกาหลีอีกเลย
พวกเขาต้องการนำองค์หญิง ไปเป็นตัวประกันต่างหาก
อย่างไรก็ไม่ได้นะเพคะ ทรงปกป้ององค์หญิงด้วยนะเพคะ
ที่ปรึกษาฮัน
ท่านคงเสียสติไปแล้ว
ข้าไม่ไป
ไม่สนใจหรือพ่ะย่ะค่ะ ว่าท่านหญิงยางจะเป็นเช่นไรบ้าง
หมายความว่าอย่างไร
เราไม่สามารถรับรอง ความปลอดภัยของท่านหญิงได้
ท่านจะยอมรับว่า เป็นคนวางยาเสด็จพ่อสินะ
ฝ่าบาททรงสวรรคต เพราะพระอาการประชวรต่างหาก
นี่เป็นคำสั่งจากราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ
หากพระองค์ปฏิเสธ
อาจทำให้ราชวงศ์อีสั่นคลอนก็เป็นได้
กระหม่อมจะส่งชุดกิโมโนมาให้ใหม่
คราวนี้อย่าทรงทำอะไรไม่คิดอีกล่ะพ่ะย่ะค่ะ
รู้มั้ยว่าหม่อมฉันเคยเป็นนางใน
ที่ทำหน้าที่ล้างหน้าให้ฝ่าบาทด้วยนะเพคะ
ท่านแม่
ข้ามีสิ่งที่อยากจะขอร้อง
ห้ามท่านปฏิเสธนะ
ข้าอยากล้างเท้าให้ท่านมาโดยตลอด
บอกพวกเขาไม่ได้เหรอว่าพระองค์ไม่อยากไป
เมื่อเรียนจบแล้ว ข้าจะรีบกลับมา ไม่ต้องห่วงนะ
พระองค์ต้องกลับมาให้ได้นะเพคะ
ข้ารับปาก
ท่านแม่ เรียกข้าว่าด็อกฮเยสักครั้งหนึ่งได้มั้ย
ข้าขอล่ะ
ข้าอยากได้ยินแค่เพียงครั้งเดียวก็ยังดี
พกขวดนี้ติดตัวไว้เสมอ
จงระวังทุกเมื่อ
แม้จะดื่มน้ำสักแก้วก็ต้องระวัง
อย่าลืมว่าฝ่าบาท ทรงจากพวกเราไปอย่างไรนะเพคะ
ข้าจะจดจำมันไว้
ข้าจะรีบกลับมา
องค์หญิง
[สนามบินนานาชาติฮาเนดะ ประเทศญี่ปุ่น ปี 1961]
คุณหนู
ไม่ได้เจอกันนานเท่าไหร่แล้วนะ
30 ปีคงจะได้ครับ
คุณหนู...
เราได้พบกันอีกครั้งในญี่ปุ่น
ไปกันเถอะ
ทางนี้เลยครับ
[อีบังจา นาชิโมโตโนมิยะ มาซาโกะ]
[ชายาขององค์ชายยอง]
หลังเกิดสงคราม รัฐบาลเกาหลี
ก็ได้ยึดสมบัติของพวกเราไปหมด
ชีวิตหลังจากนั้นก็ยากลำบากเสมอมา
ฝ่าบาททรงคิดถึงบ้านเมืองของพระองค์ทุกวัน
กระหม่อมเพิ่งได้ข่าวมา
ว่าองค์หญิงทรงหายตัวไป
ท่านรู้มั้ยว่าพระองค์ทรงหายไปไหน
ฝ่าบาท
ทรงพยายามเลี่ยงที่จะเอ่ยเรื่ององค์หญิง
เพราะกลัวว่าคนอื่นจะมาหัวเราะเยาะ
พระองค์เคยส่งเงินให้องค์หญิงทุกเดือน
แต่ก็ทรงเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ แม้แต่กับตัวฉันเอง
ช่วยตามหาพระองค์ด้วยนะคะ
[โรงแรมอคาซากะ]
[ที่พำนักเก่าขององค์ชายยอง]
จองห้องพักไว้หรือเปล่าครับ
ถ้าผมขอดูรอบๆ จะได้มั้ยครับ
ได้เลยครับ
ขอบคุณครับ
ร้อยโทคาซึม่า เออิโตะ ของกองทัพจักรพรรดิรายงานตัวครับ
[องค์ชายยอง โอรสของพระราชาโกจง]
เรารอคุณอยู่พอดี
นี่คือคนติดตามคนใหม่ของเรา
ด็อกฮเย
ส่วนนี่คือองค์หญิงด็อกฮเย
เป็นเกียรติที่ได้พบพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
ส่วนนี่ภรรยาของเรา
มาซาโกะค่ะ ยินดีที่ได้พบคุณ
คุณคงเป็นเจ้าหน้าที่เกาหลี
ที่จบได้อันดับสองล่ะสิ
ใช่ครับท่าน
ผมฮันแทคซู รัฐมนตรีของราชวงศ์อี
น่าเสียดาย
ถ้าคุณเป็นคนญี่ปุ่นก็คงได้อันดับหนึ่งไปแล้ว
ความภักดีต่อจักรพรรดิของผม
ไม่น้อยไปกว่าใครครับ
ไปกินข้าวเย็นกันเถอะ
ก่อนทานอาหาร ไปดื่มชากันก่อนดีมั้ยคะ
องค์หญิง
กระหม่อมคือจางฮันเองพ่ะย่ะค่ะ
มาทำอะไรที่นี่
คุณใส่เครื่องแบบของญี่ปุ่น
แล้วดูดีเชียวนะ
ฉันเตรียมปลาดิบไว้ เพื่อรัฐมนตรีโดยเฉพาะเลยนะ
เชิญทานเลยค่ะ
ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
อร่อยจริงๆ
ทำไมไม่กินล่ะ
ผมยังไม่ชินกับอาหารดิบน่ะครับ
เหลวไหลจริงที่ทหารของญี่ปุ่น
กลับกินปลาดิบไม่ได้
ลองดูสิ
เดี๋ยวก็ชอบเอง
เป็นไง
อร่อยพ่ะย่ะค่ะ
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
ผมอาจจะเริ่มชอบ
เหมือนอย่างที่รัฐมนตรีชอบก็ได้นะครับ
แต่องค์หญิงของเรายังกินไม่ได้อยู่เลยนะ
ทำไมฉันถึงยังกลับเกาหลีไม่ได้อีก
ฉันเรียนจบแล้ว
คุณควรจะรักษาสัญญาสิ
ด็อกฮเย ไว้คุยเรื่องนี้ทีหลัง...
'หนึ่งเดียวกัน'
เกาหลีกับญี่ปุ่นเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว
แล้วจะกลับไปทำไมอีกล่ะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะขอให้รัฐบาล จัดหาคู่ที่เหมาะสมกับพระองค์ให้
ที่นี่ไม่มีคนที่เหมาะสำหรับเรา
ขอตัวนะเพคะ รู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
องค์หญิง เสวยหน่อยเถอะเพคะ
พระชายาทรงเตรียมไว้ให้แล้ว
เสวยหน่อยนะเพคะ
คืนนี้ฉันคิดถึงอาหารเกาหลี มากกว่าอะไรในโลกเลย
อดทนไว้นะเพคะ เดี๋ยวเราก็ได้กลับบ้านแล้ว
และพอเราถึงที่นั่น
หม่อมฉันจะทำซุปกิมจิให้เลย
[องค์ชายอีอู หลานชายของพระราชาโกจง]
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะพ่ะย่ะค่ะ เสด็จอา
ข้าคิดว่าเจ้าอยู่ที่เซี่ยงไฮ้เสียอีก
กระหม่อมเพิ่งกลับมาพ่ะย่ะค่ะ
เป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ
จะเป็นอย่างไรได้ล่ะ
ข้าได้แต่นับวันรอที่จะกลับไปที่เกาหลี
งั้นก็กลับกันเถอะ กระหม่อมจะพาพระองค์กลับเอง
- มาแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ - ทุกคนมาหรือยัง
พ่ะย่ะค่ะ
เข้ามาเถอะพ่ะย่ะค่ะ
ขอโทษที่มาสายนะ
สวัสดีค่ะ
เดินทางราบรื่นดีมั้ย
- ราบรื่นดีพ่ะย่ะค่ะ - ทำได้ดีมาก
เสด็จอา เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
ทางนี้เพคะ
ฟังทางนี้
ท่านผู้นี้คือเสด็จอาของผม
องค์หญิงด็อกฮเย
- ยินดีต้อนรับเพคะ - พวกเราเป็นนักเรียกจากเกาหลีเพคะ
ยินดีต้อนรับเพคะ
สวัสดีค่ะ ฉันอีด็อกฮเยค่ะ
ในเมื่อทุกคนอยู่กันครบแล้ว เรามาเริ่มกันเลย
ผมได้ไปดูด้วยตาของตัวเองมา
ความเป็นอยู่ของคนงานเกาหลี
แย่กว่าที่พวกเราเห็นกันในหนังสือพิมพ์มาก
พวกเขาต้องอยู่ในค่าย
เด็กๆ ก็โดนใช้แรงงานไปด้วย
มีหลายคนที่ต้องพิการเพราะเครื่องจักร
ได้ยินมาว่าพวกผู้จัดการญี่ปุ่น
บางครั้งก็เอานิ้วที่ขาดของพวกเขา ไปเล่นกันอีกด้วย
คนงานเหล่านั้นถูกทำเหมือนเป็นทาส
เรามาหาวิธีกันดีกว่า
ว่าเราจะช่วยเพื่อนร่วมชาติของเราได้ยังไง
มาแล้วเหรอครับ
มีเรื่องอะไร
ตำรวจกำลังมาที่นี่ครับ
พวกเขาคงได้ข่าว รีบหนีกันก่อนเถอะครับ
ตำรวจมาแล้วครับ
จบการประชุม
พาตัวองค์หญิงออกไปจากที่นี่
ผมจะยื้อเวลาไว้ให้
สหายคิม
เร็วเข้า
ผมจะพาองค์หญิงไปเอง
เปิดประตู
เดี๋ยวครับ
ทางนั้น
ขอประทานโทษพ่ะย่ะค่ะ
ขอโทษอะไรกันคะ
ฉันเข้าใจคุณผิด ขอโทษที่ทำตัวไม่ดีก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ
จากนี้ก็ต้องเข้าใจผิดต่อไปนะพ่ะย่ะค่ะ
ได้ข่าวจากฝั่งเกาหลีบ้างมั้ยพ่ะย่ะค่ะ
ฉันก็รู้แต่เรื่องในหนังสือพิมพ์ญี่ปุ่น
ปีนี้ฉันไม่ได้รับจดหมายจากท่านแม่เลย
ต้องมีคนดักเอาไว้แน่ๆ
กระหม่อมจะดูให้เองพ่ะย่ะค่ะ ว่าพอจะช่วยอะไรได้บ้าง
ฉันแปลกใจนะ
ที่มีคนอยู่ฝ่ายเดียวกันด้วย
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
องค์หญิง
เรากำลังวางแผน ส่งองค์ชายยองไปที่เซี่ยงไฮ้พ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ควรเสด็จด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ
ต้องกลับมาให้ได้นะเพคะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องกลับมาให้ได้นะเพคะ
สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนานเลย
ฉันจะนำทางไปยังโต๊ะที่จองไว้เองค่ะ
เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
นี่คือนายพลโยชิดะ ทาดาโอะครับ
ส่วนด้านซ้ายคือวาตาเบะ มาโกโตะ
ผู้ที่จะเป็นนายกคนต่อไปครับ
พวกเขาจะมาที่งานนี้กันทั้งคู่
ระเบิดจะต้องทำงานอย่างไม่บกพร่อง
ผมจะจัดการเรื่องนั้นเองครับ
แล้วทำไมองค์ชายถึงยังตัดสินใจ เรื่องการอพยพไม่ได้อีกล่ะ
เพราะพระชายาครับ
เราพาเธอไปด้วยไม่ได้
เธอเป็นหนึ่งในราชวงศ์ญี่ปุ่น
ผมเชื่อว่าเธอ
กำลังตั้งท้องอยู่ครับ
แย่ล่ะสิ
พวกเขากำลังหาคู่ครองที่เหมาะสม กับองค์ชายในเซี่ยงไฮ้อยู่ด้วย
เหลวไหลสิ้นดี
ก็เพื่อหลักประกันของ อาณาจักรเกาหลี...
องค์ชายไม่ยอมไปแน่ ถ้าไม่มีพระชายา
ผู้การครับ ไม่มีทางเลือกแล้ว
ท่านต้องโน้มน้าวรัฐบาลให้ได้นะครับ
ได้
ภารกิจนี้ต้องสำเร็จอย่างแน่นอน
ผมพอจะเห็นวันที่เรา จะประกาศอิสรภาพออกแล้ว
เรามีแขกมาครับ
เขามาจากรัฐบาลเซี่ยงไฮ้ครับ
ญี่ปุ่นอยู่ไกลกว่าที่ผมคิดอีกนะ
เรากลับมาแล้ว
กลับมาแล้วหรือเพคะ
ฉันจะกลับเกาหลีค่ะ
แต่คนที่เซี่ยงไฮ้ ต้องการองค์หญิงนะพ่ะย่ะค่ะ
ฉันคิดถึงแม่เหลือเกิน
เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ
จางฮัน ฉันมีเรื่องอยากจะขอ
ว่ามาเลยพ่ะย่ะค่ะ
ฉันอยากก่อตั้งโรงเรียนเกาหลี
ให้กับลูกของคนงาน
ฉันอายเหลือเกิน
หลังจากได้พบกับพวกเขา
ฉันอยากจะช่วยเท่าที่ทำได้
องค์หญิงมาแล้ว
สวยจังเลย
ผิดคนแล้วนั่น
นี่ไม่ใช่องค์หญิงสักหน่อย
ทางนั้นต่างหาก
สวัสดีจ้ะทุกคน
องค์หญิง
ขอบคุณที่ทำงานหนักนะคะ ลุกขึ้นเถอะ
คิดว่าฉันเป็นองค์หญิงเหรอจ๊ะ
คุณบกซุน ชื่อบกนี่ หมายความว่าโชคใช่มั้ยครับ
เหมือนของผมเลยนะ
เอาไปสิ
คุณอายุเท่าไหร่ครับ
33 ค่ะ
เป็นพี่ผมนี่
[โรงเรียนเพื่อชาวเกาหลีในญี่ปุ่น]
จะถ่ายแล้วนะ
มีใครตายหรือไง ยิ้มหน่อย
กดตอนนับสามนะ
พร้อมนะครับ หนึ่ง สอง สาม
ขอประทานโทษที่เข้ามาในห้อง โดยพลการนะพ่ะย่ะค่ะ
คิมจางฮัน
องค์หญิง หม่อมฉันหวังว่าจดหมายฉบับนี้
จะถูกส่งถึงมือพระองค์นะเพคะ
หม่อมฉันทราบมาว่ามีคนคอยขโมยจดหมายไป
อยู่ที่นั่นคงจะลำบากมากใช่มั้ยเพคะ
ความกังวลทำให้หม่อมฉันนอนไม่หลับ
ยิ่งเวลาผ่านไป หม่อมฉันก็ยิ่งคิดถึงพระองค์มากขึ้น
โปรดทรงกลับมา และปกป้องราชวงศ์ของเราเถอะเพคะ
หม่อมฉันขอให้องค์หญิง
ทรงมีพระวรกายที่สมบูรณ์แข็งแรงนะเพคะ
ดีจริงๆ ที่ได้ยินเพลงเกาหลี
ในสถานที่แบบนี้
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ
ฉันจะไม่ลืมเลย
อดทนไว้นะพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง
เดี๋ยวกลับมาใหม่นะครับ
ไม่เป็นไร
กระหม่อมชงเป็นพิเศษเลยนะพ่ะย่ะค่ะ
อุ้ย กระเด็นแฮะ
คิสมี ไฟเออร์
องค์หญิงทรงดื่มไม่เป็นหรอก
ใครบอกคะ
ฉันดื่มเป็นค่ะ
องค์หญิง ค่อยๆ ดื่มก็ได้พ่ะย่ะค่ะ
มันเข้มมากเลยนะ
อร่อยจังเลย ขออีกได้มั้ยคะ
ลองมาการิต้ามั้ยพ่ะย่ะค่ะ
- ขอเบาๆ นะ - เบาๆ เหรอ
- ขอเข้ม ๆ เลย - เข้มเลย...
ถ้าตัดสินใจได้แล้วก็บอกนะครับ
สวยจังเลย
ดีใจจะตายแล้วเนี่ย
ครั้งหน้าฉันจะหาตัวใหม่ให้นะ
ว่าแต่ไม่คับไปหน่อยเหรอ
ไม่เลยเพคะ พอดีเป๊ะเลย
บกซุน ทำซุปแก้แฮงค์ให้หน่อยได้มั้ย
เมื่อคืนฉันดื่มมาเยอะเลย
ได้เพคะ
ชวนจางฮันมาด้วยนะ
อะไรนะเพคะ
หืม
ได้เพคะ
ฉันมีเรื่องจะคุยกับองค์หญิง เธอออกไปก่อน
บอกว่าให้ออกไปไง
ไม่เป็นไร ไปเถอะ
เพคะ
คุณอยากจะพูดเรื่องอะไร
มีการประท้วงเกิดขึ้น
จากพวกคนงานเกาหลี ที่ย่านอุตสาหกรรมไดอิโตะ
คงจะดีถ้าองค์หญิงเสด็จไปกล่าวอะไรสักหน่อย
คุณจะให้ฉันอ่านต่อหน้าคนงานเกาหลี
ที่ถูกบังคับมางั้นเหรอ
บังคับอะไรกันพ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาเต็มใจมากันทั้งนั้น
ฉันทำไม่ได้
ทางราชวงศ์ขอมานะพ่ะย่ะค่ะ
บอกมาตรงๆ เลยค่ะ ว่าเป็นคำขอหรือคำสั่งกันแน่
หากพระองค์ทรงปฏิเสธ
มันก็จะกลายเป็นคำสั่ง
ฉันไม่ทำค่ะ
ถ้าพระองค์ทรงยอมพูด กระหม่อมจะให้กลับเกาหลี
[อาการของท่านหญิงยาง อยู่ในขั้นวิกฤต]
องค์หญิง ทำแบบนี้ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ
คำกล่าวพวกนั้น จะทำลายทุกอย่างที่พระองค์ฝ่าฟันมา
คุณคิดว่าฉันไม่รู้หรือไง
อย่าลืมว่าพระองค์เป็นศักดิ์ศรีสุดท้าย ที่อาณาจักรเกาหลีหลงเหลืออยู่
ก่อนที่ฉันจะเป็นองค์หญิง
ฉันเป็นลูกของแม่ที่กำลังป่วยมาก่อน
องค์หญิง
ฉันเหนื่อย กลับไปเถอะค่ะ
ต่อไปนี้จะมีการปราศรัย
เพื่อคนงานเกาหลีทั้งหลาย
ที่ทำงานอย่างทุ่มเท
เพื่อจักรวรรดิญี่ปุ่น
ขอต้อนรับ องค์หญิงอีด็อกฮเย
เพื่อนร่วมชาติของฉัน ที่เดินทางกันมาไกล
เพื่อเข้าประเทศญี่ปุ่นที่ยิ่งใหญ่นี้
พวกเราปุถุชนชาวเกาหลี ต้องสำนึกไว้ว่า
นี่นับเป็นเกียรติอย่างสูง
ที่ได้ร่วมสร้าง
เอเชียตะวันออกให้เป็นปึกแผ่น
มีหลายคนที่ต้องพิการเพราะเครื่องจักร
พวกเขาต้องอยู่ในค่าย
เด็กๆ ก็โดนใช้แรงงานไปด้วย
คนงานเหล่านั้นถูกทำเหมือนเป็นทาส
เพื่อนร่วมชาติของฉัน
ฉันอีด็อกฮเย
องค์หญิงของอาณาจักรเกาหลี
เธอพูดว่าอะไร
เธอแค่ขยายความเป็นภาษาเกาหลีน่ะครับ
เพื่อบรรเทาความทุกข์ยาก และความเจ็บปวดของทุกคน
ฉันรู้สึกอับอายยิ่งนัก
ที่ทุกคนต้องมาเจอความลำบากเช่นนี้
แต่โปรดอย่าลืม
ว่าพวกเรามีบ้าน ที่รอคอยพวกเรากลับไปอยู่
อย่าหมดหวัง เพื่อครอบครัวของเรา
ทุกคนต้องมีความหวังเพื่อครอบครัว
ในทุกขณะที่ยังมีลมหายใจ
เราต้องสู้ให้ถึงที่สุด
ฤดูใบไม้ผลิจะหวนมาอีกครั้ง
ยังทุ่งนาของเราที่ถูกขโมยไป
อาราริโย
ข้ามผ่านดินแดนอารีรัง
ส่งเรากลับเกาหลีที
เราอยากกลับบ้าน
ผมขอโทษครับท่าน
พวกเราอยากกลับบ้าน
อดทนเอาไว้นะ
พาเรากลับไปด้วย
ผมจะพาตัวเธอไปเอง
ครับ
ไปกันเถอะพ่ะย่ะค่ะ
มานี่
กล้าดียังไง
อย่าเอามือโสโครกของแก มาแตะต้ององค์หญิงนะ
- ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ - ปล่อยสิวะ
บ้าหรือไงวะ
ท่านรัฐมนตรี
- ถอยไป - ท่านรัฐมนตรี
พยานเยอะเกินไปครับท่าน
องค์หญิง
เป็นอะไรหรือเปล่าเพคะ
รัฐมนตรีฮัน
ชักชั่วร้ายขึ้นทุกวัน
เขาสั่งให้ทหารเฝ้าบ้าน
โดยอ้างว่า เป็นการรักษาความปลอดภัยครับ
เขารู้แผนของเราหรือเปล่า
เขาน่าจะทำเพื่อคอยจับตาดูองค์หญิงมากกว่า
นั่นแหละที่น่าห่วง
ท่านอา เรากำจัดเขาไปเลยดีมั้ยครับ
ใครน่ะ
องค์หญิง
นอนไม่หลับหรือเพคะ
ไม่ต้องกังวลนะเพคะ
เดี๋ยวท่านแม่ของพระองค์ก็ดีขึ้น
บกซุน
เพคะ
ขอโทษนะ
ถ้าไม่มีบกซุน ฉันต้องแย่แน่ๆ
องค์หญิง
อดทนไว้นะเพคะ
หม่อมฉันจะอยู่ข้างพระองค์จนถึงที่สุด
อยู่ด้วยกันเหรอครับเนี่ย
เอาตัวเธอไป
ครับท่าน
อย่ามาจับฉัน
ทำอะไรของคุณ
ผมได้รับคำสั่ง ให้ส่งตัวเธอกลับเกาหลี
ใครเป็นคนสั่ง
รออะไรอยู่
ไม่นะ
- องค์หญิง - ไม่ได้นะ
บกซุน
หลบไป แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร
บกซุน
- องค์หญิง - บกซุน
ทำให้สงบซิ
บกซุน
ยืนขึ้น
พอได้แล้ว พอเถอะ
บกซุน เดี๋ยวฉันจะหาทางแก้เอง
ไปกับเขาก่อนนะ
บอกให้พวกเขาหยุดสิ
บกซุน
ไปกับพวกเขา ฉันบอกให้ไปกับพวกเขา
นี่เป็นคำสั่ง จะขัดคำสั่งฉันเหรอ
รักษาสุขภาพด้วยเพคะ องค์หญิง
ได้สิ รีบไปเถอะ
ฉันสัญญา ถ้าฉันได้กลับเกาหลีเมื่อไหร่
ฉันจะตามหาเธอนะ
เพคะ องค์หญิง
กระหม่อมขอสัญญาอะไรอย่างนึงนะ
พระองค์ไม่มีวันได้กลับเกาหลีแน่นอน
จางฮันเองครับ
เข้ามาสิ
ต่อให้พวกนั้นมาขวาง ฉันก็จะกลับไปเกาหลีค่ะ
ต่อให้ต้องแอบไปคนเดียว ฉันก็จะกลับไปหาแม่ให้ได้
องค์หญิง
มีข่าวจากเกาหลีมาพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องบกซุนเหรอ
ท่านหญิงยางเสียแล้วพ่ะย่ะค่
เมื่อไหร่เหรอ
เมื่อคืนตอนตีสองพ่ะย่ะค่ะ
มีใครอยู่กับเธอตอนเธอจากไปหรือเปล่า
โซ ทาเคยูกิ ขุนนางของซึชิม่า
เขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
ด็อกฮเยยังอยู่ในช่วงไว้อาลัยนะ
อีกอย่าง เราอยากให้เธอ แต่งงานกับชายเกาหลีมากกว่า
ก็ตามใจ
ฝ่าบาท
นั่นเป็นสิ่งที่ราชสำนักตัดสินใจพ่ะย่ะค่ะ
ฉันจะไปเซี่ยงไฮ้กับเสด็จพี่
ฉันอยากทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่ออิสรภาพของเกาหลี
รัฐบาลสนับสนุนจะต้องดีใจแน่พ่ะย่ะค่ะ
เสด็จพี่ฉันตัดสินใจหรือยังคะ
ยังพ่ะย่ะค่ะ
ฉันจะโน้มน้าวเขาเองค่ะ
อพยพหรือพ่ะย่ะค่ะ
จะดีหรือพ่ะย่ะค่ะ พระองค์จะไปทำอะไรที่นั่น
พวกเขาจะให้เงินเราได้เหรอ
เป็นถึงคนในราชวงศ์ พูดจาแบบนี้มันใช้ได้เหรอ
[องค์ชายอีกอน หลานชายของพระเจ้าโกจง] คนในราชวงศ์ก็อดตายได้เหมือนกัน
ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน
เราก็ไม่มีทางได้อยู่ดีกินดีเท่าที่นี่หรอก
ใช่มั้ยเสด็จอา
เราจะไปจากที่นี่
เพราะเราไม่อยากอยู่แบบนี้
ท่านรัฐมนตรี
นายนี่เอง
ฝ่าบาทเข้านอนเร็วน่ะครับ
พระองค์ไม่สบายเหรอ
ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับท่าน
ขอเวลาสักครู่ได้มั้ยครับ
วันหนึ่งจักรวรรดิญี่ปุ่นจะล่มสลาย
และเกาหลีจะได้รับอิสรภาพ
เราอยากอยู่ฝ่ายไหนพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ต้องไป
ล่มสลายงั้นเหรอ
หม่อมฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้
ตอนฉันหนุ่มๆ
ก็อยากจะเป็นทหารอยู่เหมือนกัน
ถ้าการรวมแผ่นดิน เกิดขึ้นเร็วกว่านี้สักสิบปี
ฉันคงเข้าโรงเรียนเตรียมทหารแล้ว
อยากลองใส่ดูมั้ยครับ
ไม่เป็นไรหรอก
ถ้าฉันได้เรียนเตรียมทหารแบบนาย
นายคิดว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง
คงได้เป็นที่หนึ่งของชั้นน่ะสิครับ
ต่อจากนี้เรียกฉันว่าพี่เลยนะ
ครับท่าน
เราจะปล่อยให้พวกเขา คอยใช้เราเป็นหุ่นเชิดไม่ได้แล้วเพคะ
หากเรายังคิดถึงแต่ตัวเอง
ผู้คนของเราไม่มีวันอภัยให้เราแน่ๆ
ฝ่าบาท พระองค์ต้องไปนะพ่ะย่ะค่ะ
งานพิธีที่จะจัดขึ้นที่โตเกียว
จะมีเป้าหมายของเรามาร่วมงานทุกคน
เราจะเริ่มปฏิบัติการตอนบ่ายโมง
ซึ่งเป็นเวลาที่ระเบิดจะทำงาน
ระเบิดเหรอ จำเป็นต้องทำถึงขั้นนั้นด้วยเหรอ
มันจะดึงความสนใจของมหาอำนาจพ่ะย่ะค่ะ
หากพระองค์อพยพในเวลาเดียวกัน
กับที่เราโจมตีใจกลางของญี่ปุ่น
โลกจะรับรู้ว่าการรวมแผ่นดินครั้งนี้ ไม่ได้เกิดโดยความสมัครใจ
เราต้องออกจากเขตแดนนี้ ภายใน 6 ชั่วโมงข้างหน้า
ถึงพวกเขาจะรู้ตัว
แต่หากพระอาทิตย์ตก การออกค้นหาก็จะเป็นไปได้ยาก
หลังจากที่ปลอมตัวที่จุดเปลี่ยนแรก
พระองค์จะต้องย้ายไปในรถส่งของที่จุดที่สอง
ซึ่งจะถูกนำไปส่งในเรือขนสินค้า
และเพื่อความปลอดภัย
พวกเราจะเก็บเป็นความลับจากพระชายา จนกว่าจะถึงวันปฏิบัติการ
แบบนั้นได้มั้ยคะ
ถ้าเธอรู้ เธอจะต้องปฏิเสธแน่นอน
แต่ถ้าบอกเธอว่าฉันไปแล้ว
เธอจะต้องยอมตามมาแน่นอน
การจับตาดูองค์หญิงค่อนข้างแน่นหนาพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์จะต้องมาที่จุดเปลี่ยนแรก กับพระชายาให้ทันเวลา
รัฐมนตรีฮันจะเป็นคนแรก ที่สังเกตว่าพวกเราหายไป
เราต้องจัดการเขา
เพื่อซื้อเวลาเพิ่ม
เราจะวางใจกับเรื่องระเบิดได้มั้ย
ไม่ต้องห่วงครับ คิดว่าผมมาที่นี่ทำไมกัน
วางใจได้เลย ผมไม่ตายเปล่าแน่
ขอโทษนะที่ผมไม่ได้เข้าร่วมด้วย
พระองค์มีภารกิจที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
แล้วเจอกันที่เซี่ยงไฮ้พ่ะย่ะค่ะ
ขอให้ทุกคนโชคดี
เพื่ออิสรภาพของเกาหลี
เพื่ออิสรภาพ
เขารออยู่พอดีเลยค่ะ
ยินดีที่ได้พบอีกครั้งครับ
เช่นกันค่ะ
เป็นเกียรติที่ได้พบนะครับ
ผมโซ ทาเคยูกิ
คุณสูงกว่าที่ฉันคิดนะคะ
ขอบคุณที่ยอมสละเวลาค่ะ
เช็ก หนึ่ง สอง สาม
หลังจากการตรวจค้นแล้ว
โปรดนั่งที่ด้วยครับ
ดูดีมากเลยนะคะ
ว่ามั้ย
ชุดเข้ากับคุณมากเลยนะ
ชมกันเกินไปแล้ว
ขอบคุณมากครับ
พิธีจะเริ่มในเร็วๆ นี้
ฟังอีกครั้งนะครับ สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
กินข้าวเช้ามาหรือยังครับ
ท้องแทบแตกเลยล่ะครับ
มาทำอะไรตรงนี้ล่ะ
สวัสดีครับท่านรัฐมนตรี
นี่ญาติผมจากโตเกียวเองครับ
เขาอยากมาร่วมงานพิธีมากเลย
งั้นเหรอ
ภักดีต่อจักรพรรดิกันทั้งครอบครัวเลยสินะ
ผมได้ยินเรื่องของท่านมาเยอะเลยครับ
พิธีจะเริ่มแล้วครับ ไปกันเถอะครับ
ชุดพร้อมแล้วนะคะ
สวยจริงๆ
ใส่แล้วต้องดูดีแน่ครับ
ช่วยฉันหน่อยได้มั้ยคะ
ได้สิ
ขอต้อนรับสู่แท่นปราศรัย
นายพลวาตาเบะ มาโกโตะ จากสภาขุนนาง
และรัฐมนตรีความมั่นคง โยชิดะ ทาดาโอะ
นั่งได้ครับ
อพยพเหรอ
เขาไม่มีทางเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ กับฉันแน่ๆ ค่ะ
ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนคะ
ตอนนี้เขาเริ่มปฏิบัติการ ตามแผนแล้วค่ะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ยครับ
ครับ เรียบร้อยดี
รู้สึกไม่สบายเหรอพ่ะย่ะค่ะ
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
วันนี้เป็นวันสำคัญ ในประวัติศาสตร์ของเรา
เพราะวันนี้เป็นวันที่เรา จะฉลองการครองราชย์
ของจักรพรรดิพระองค์แรก
ต่อไปจะเป็นการมอบ
เหรียญตราประจำกองทัพนะครับ
พวกเราหวังเป็นอย่างยิ่งว่า จะได้ฉลองกับฝูงชน…
เร็วเข้าสิ
ไม่มีเวลาแล้วนะคะ
การลังเลของท่าน จะทำให้พระองค์ตกอยู่ในอันตราย
มาส่งเสียงเชียร์กันสามครั้ง
แก่องค์จักรพรรดิ
จักรพรรดิทรงพระเจริญ
เมียฉันกับด็อกฮเยล่ะ
พวกเธอกำลังมา เปลี่ยนชุดก่อนเถอะเพคะ
ขนาดของการระเบิด
บ่งบอกว่าสำเร็จแน่นอนครับ
แกเป็นใคร
เพื่ออิสรภาพของเกาหลี...
รัฐมนตรีฮันยังไม่ตายค่ะ
พวกเขาเริ่มกั้นถนนไปตลอดทาง จนถึงชายฝั่งแล้ว
ต้องรีบแล้วเพคะ
เราจะไปเจอพวกเธอที่จุดที่สองพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
กระหม่อมจะไปนำตัวพระชายา และองค์หญิงมาพ่ะย่ะค่ะ
แต่เราต้องรีบไปแล้ว
คุณเป็นใครคะ
เข้าไปไม่ได้นะคะ
พวกเขา…
พวกเรารู้ตำแหน่งขององค์ชายยอง กับพระชายาแล้วครับ
เราต้องรีบไปแล้ว
ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ
น้องชาย
เส้นทางทั้งหมดที่ไปสู่ชายฝั่ง กำลังถูกปิดกั้นแล้ว
รีบไปเถอะพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท รีบขึ้นรถเถอะพ่ะย่ะค่ะ
แต่เมียฉันกับด็อกฮเยยังไม่มา
ไม่มีเวลาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
เป็นอะไรมั้ยพ่ะย่ะค่ะ
สหาย
ต้องรีบไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
บัตรประชาชนพ่ะย่ะค่ะ
บัตรปลอมพ่ะย่ะค่ะ
เก็บติดตัวเอาไว้นะพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ต้องคิดถึงส่วนรวมไว้ก่อนพ่ะย่ะค่ะ
นี่เป็นโอกาสสุดท้าย ที่จะกอบกู้ราชวงศ์แห่งอาณาจักรเกาหลีได้
เมียฉันกับด็อกฮเยยังมาไม่ถึง
ฉันจะไม่ไปถ้าไม่มีพวกเธอ
ต้องไปเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ
พวกมันล้อมเราไว้แล้ว เร็วเข้า
ผู้การ
ยกเลิกภารกิจ
แจ้งจางฮันด้วย
ว่าเราจะไม่ไปที่จุดสอง
แต่ผู้การคะ... - นี่คือคำสั่ง
บอกพวกมันว่าพระองค์ โดนลักพาตัวจากพิธี
กระหม่อมจะรอวันที่เกาหลี ได้รับอิสรภาพในชีวิตหน้า
พี่
ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
รีบไปเถอะครับ
เข้าใจแล้ว ดูแลตัวเองให้ดีนะ
เกิดอะไรขึ้นครับ
สหายบกดง นายไปหาเรือมา
อีกสองวันเจอกัน ที่ชายหาดข้างเซฟเฮ้าส์
เรือเหรอครับ
ภารกิจล้มเหลวครับ
ฝ่าบาทปลอดภัยหรือเปล่า
พ่ะย่ะค่ะ
องค์หญิง พระองค์ต้องหนีไป
ไปกันเถอะ
ฉันจะอยู่ที่นี่
เข้าไปข้างใน
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
ฝากดูแลพี่ฉันด้วยนะคะ
องค์ชายยองกำลังมาครับ
ส่วนพระชายากับองค์หญิงด็อกฮเยอยู่ในตึกนี้
ปิดพื้นที่นี้ซะ
ตรวจดูทางออกอื่นด้วย
พระชายา
เธออยู่ไหน
ท่านครับ ทางนี้
ทางนี้ครับ
เร็วเข้า
ดูเหมือนจะไม่มีทางหนีนะครับ
พวกคุณไปเลยครับ ผมจะหาเรือให้
อีกสองวันเจอกันครับ
ดูแลตัวเองด้วย
- พระองค์ก็เช่นกันพ่ะย่ะค่ะ - ดูแลตัวเองด้วย
คิมจางฮัน ไอ้สารเลว
ฆ่าพวกมัน
บาดเจ็บเหรอคะ
ไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ
[เซฟเฮ้าส์ของกองทัพกู้อิสรภาพ เขตปกครองชิซึโอกะ]
ช่วยอะไรหน่อยได้มั้ยพ่ะย่ะค่ะ
เทยาฆ่าเชื้อ...
แล้วก็ยาห้ามเลือด
อดทนไว้นะ
ตื่นสิจางฮัน
อยู่กับฉันก่อน
เป็นยังไงบ้างคะ
ดีขึ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ เอามาให้กระหม่อมเถอะ
เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ เจอมันฝรั่งพอดี
มันหนาวนะ ให้กระหม่อมทำเถอะ
ไปพักก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันทำให้เอง
อร่อยดีนะพ่ะย่ะค่ะ
เราเคยดื่มมันเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น
ช่วยได้จริงๆ นะเนี่ย
ขอประทานโทษนะพ่ะย่ะค่ะ
ที่ทำให้องค์หญิงต้องมาเจอปัญหาแบบนี้
ไม่เป็นไรหรอก ฉันรับมือได้
พรุ่งนี้ตอนเที่ยงเรือจะมาถึง รอหน่อยนะพ่ะย่ะค่ะ
ฟูจิวาระ มิยูกิ
ความสุขที่งดงาม
กระหม่อมตั้งแบบนั้น เพราะกระหม่อมอยากให้ชีวิตขององค์หญิง
มีแต่ความสุข
ถ้าฉันไปถึงเซี่ยงไฮ้
ฉันอยากสอนภาษาเกาหลีให้เด็กๆ
องค์หญิง
เคยลองเสวยหมูผัดเครื่องเทศมั้ยพ่ะย่ะค่ะ
ไว้ถึงที่นั่นแล้วกระหม่อมจะพาไป
ขอบคุณค่ะ
โชคดีนะที่เหลือมันฝรั่งตั้งสามลูก
เราจะได้แบ่งกับบกดงด้วย
เดี๋ยวพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง
ลมทะเลหนาวนะพ่ะย่ะค่ะ
หยุดยิง
หมอบไว้นะพ่ะย่ะค่ะ
วิ่ง
องค์หญิงต้องหนีไปเองแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ตามทางนี้เข้าไปในป่า
พอถึงสุดทางก็จะเจอชายหาด
ซ่อนตัวไว้จนกว่าเรือจะมานะพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ค่ะ ถ้าไม่มีคุณฉันก็ไม่ไป
กระหม่อมต้องถ่วงเวลาพวกมันไว้พ่ะย่ะค่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
อย่าได้หันกลับมา และวิ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว
ไม่ต้องห่วงนะ กระหม่อมขอแค่สิบนาที
สิบนาทีแล้วกระหม่อมจะตามไป
กระหม่อมจะตามไปปกป้ององค์หญิงเอง กระหม่อมสัญญา
รีบไปเถอะพ่ะย่ะค่ะ
หยุดยิง
บุกเข้าไป
ไปทางนั้น
หยุด
ทางนี้ครับ
วิ่ง
ทางนี้
บกดง ทางนี้
ทางนี้
องค์หญิง
จางฮัน
ไม่
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่นะ
ไม่นะ...
ไม่นะ
[องค์หญิงอีด็อกฮเยหายตัวไป]
ตอนนั้น ผมคิดว่าคุณตายไปแล้ว
ฉันถูกลากเข้าสนามรบ
ในฐานะเบี้ยตัวหนึ่ง
แต่นั่นเป็นที่ที่ฉันเห็น อิสรภาพของเกาหลี
ผมขอโทษนะครับ
ผมขอโทษจริงๆ
ทั้งหมดเป็นเพราะผม
ผมขอโทษครับพี่
ผมขอโทษ
พี่บกดง
อาหารที่นี่อร่อยมากเลยนะ
ดีจ้ะ
ยินดีต้อนรับครับ
วันที่ 8 พฤษภาคม ปี 1931
องค์หญิงด็อกฮเย ถูกบังคับให้เสกสมรสกับขุนนาง โซ ทาเคยูกิ
ตามพระบรมราชาณุญาต ของจักรพรรดิโชวา
ประชาชนเกาหลีต่างโกรธแค้นต่อข่าวนี้
หนังสือพิมพ์เล่มหนึ่งที่ตีพิมพ์
ตั้งใจลบภาพหน้าของนายโซทิ้งไป จากรูปพิธีเสกสมรส
และเพียงไม่นานองค์หญิงด็อกฮเย
ก็เริ่มหายไปจากความทรงจำของประชาชน
[บ้านของทาเคยูกิ โตเกียว]
ไม่กินอะไรหน่อยเหรอครับ
ผมสั่งให้เตรียมอาหารเกาหลีไว้แล้ว
เดี๋ยวก็อดตายหรอกครับ
ผมรู้ว่าคุณไม่อยากแต่งงานกับคนญี่ปุ่น
แต่สำหรับผม
คุณไม่ใช่คนเกาหลีหรือญี่ปุ่น
แต่เป็นภรรยาของผม
และเพราะเหตุนั้น
ผมจะทำให้ดีที่สุด เพื่อให้คุณมีความสุข
[โซ ทาเคยูกิ]
ผมเป็นนักข่าวจากเกาหลีครับ
ผมอยากจะถามคำถามบางอย่าง...
ผมไม่อยากข้องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นอีก
ผู้หญิงคนนั้นเหรอครับ
เธอเป็นภรรยาของคุณนะ
ขอเถอะครับ
คุณรู้อะไรใช่มั้ย
อย่ามาที่นี่อีกเลยครับ
นี่คุณ
คุณคิดจะทำบ้าอะไร
หยุดนะ
คุณทำอะไรเนี่ย
คุณนั่นแหละที่ต้องหยุด
ผมจะแจ้งตำรวจ
ทำไมคุณถึงต้องซ่อนเธอไว้ด้วย
คุณจะทิ้งเธออีกครั้งหรือไง
คุณ…
คุณเป็นใคร
ผมเก็บของของเธอเอาไว้
มันช่วยให้ผมจำเธอได้
นี่คือแผ่นเสียงโปรดของเธอ
ลูกสาวเราชื่อโซ มาซาเอะ
ชื่อเกาหลีคือจองฮเย
หลังจากที่ผมกับด็อกฮเยหย่ากัน
เธอก็ฆ่าตัวตาย
คุณบอกว่าผมทิ้งเธอเหรอ
ผมน่ะ…
ผมไม่เคยทอดทิ้งเธอ
เธอต่างหาก
ที่เป็นคนทอดทิ้งผมไป
[15 สิงหาคม ปี 1945]
จองฮเย
ดอกเมเปิ้ลที่วังด็อกซู สีสดกว่านี้อีกนะ
ได้เดินท่ามกลางต้นไม้สีสดแบบนี้
รู้มั้ยว่ามันดีแค่ไหน
แม่ถึงรอคอยฤดูใบไม้ผลิมาโดยตลอด
แบบนี้เหรอคะ
แม่คะ หนูหิว
รอเดี๋ยวนะ
ถึงประชาชนที่รักและภักดีต่อเรา
หลังจากการไตร่ตรองอย่างดีแล้ว เรื่องสถานะของจักรวรรดิเรา
เราได้สั่งให้รัฐบาล
สื่อสารกับสหรัฐ อังกฤษ จีน และโซเวียต
ว่าจักรวรรดิของเรายอมรับเงื่อนไข
จากการแถลงการณ์ร่วมกันของพวกเขา
ญี่ปุ่นยอมแพ้แล้ว
แม่คะ...
ไปกันเถอะ
เราจะได้กลับบ้านแล้ว
[ท่าเรือชิโมโนเซกิ]
คนต่อไปครับ
นี่บัตรผ่านครับ
- คนต่อไป - ทำไมผมถึงผ่านไม่ได้ล่ะ
ปล่อยนะ
ปล่อยผม
รักษาแถวไว้
แม่คะ เรากลับบ้านไม่ได้เหรอ
แม่บอกแล้วไงลูก ญี่ปุ่นแพ้สงครามแล้ว
เรากลับเกาหลีได้แล้วนะ
แล้วพ่อล่ะคะ
ถ้าสงครามจบแล้ว เดี๋ยวพ่อก็กลับมาแล้วนี่
ลูกต้องลืมพ่อไปนะ
จากนี้ไปลูกไม่ใช่ โซ มาซาเอะแล้ว
แต่ลูกคืออีจองฮเย
เข้าใจมั้ย
ที่เกาหลีเขาจะต้อนรับเราแบบไหนนะ
แม่รอมายี่สิบปีแล้ว
คนต่อไป
โซ ด็อกฮเยเหรอครับ
แล้วผู้ปกครองทาเคยูกิล่ะครับ
เขาอยู่ในกองทัพค่ะ
ชื่อเกาหลีของคุณคืออะไรครับ
อีด็อกฮเยค่ะ
คุณคือองค์หญิงด็อกฮเยหรือเปล่าครับ
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
คุณถูกห้ามเข้าประเทศครับ
หมายความว่ายังไงคะ
ชื่อคุณอยู่ในรายชื่อห้ามเข้าประเทศครับ
คนต่อไป
นี่คุณ
ทำไมถึงห้ามฉันเข้าประเทศตัวเอง
ฉันเป็นคนเกาหลีนะ ฉันอีด็อกฮเย
- คนต่อไปครับ - เดี๋ยวก่อน ทำไมกัน
ทำไมถึงห้ามฉันเข้าประเทศ
ขอร้องล่ะ
- ขอร้องล่ะนะ - แม่
ทำไมถึงห้ามฉันเข้าประเทศ
ฉันเป็นคนเกาหลี
แม่คะ เป็นอะไรมั้ย
ฉันเป็นคนเกาหลี ฉันคืออีด็อกฮเย
ฉันเป็นคนเกาหลี...
ไม่ได้เจอกันนานนะพ่ะย่ะค่ะ
โลกเรามันเปลี่ยนไปอีกแล้ว
เกาหลีได้กลับมามีความหวังอีกครั้ง
ยอดเยี่ยมเสียจริง
เธอคงเป็นมาซาเอะสินะ
โตแล้วนะเราเนี่ย
ถอยไป ถอย
กระหม่อมเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าพระองค์จะไม่มีวันได้กลับไปเหยียบเกาหลีอีก
คุณคือคุณฮันใช่มั้ยครับ
ครับ ผมฮันแทคซู
มาทางนี้เลยครับ
แม่คะ
องค์หญิงด็อกฮเย พยายามอีกหลายครั้ง
เพื่อที่จะกลับบ้านของตน
แต่ประธานาธิบดีอี ได้สั่งห้ามให้ราชวงศ์กลับเข้าประเทศ
เพราะเกรงว่าจะมีการยึดอำนาจ
ยางด็อกฮเย
เธอใช้นามสกุลของแม่ตัวเอง
เพราะอย่างนี้เลยไม่มีใครตามเจอ
คุณคิดว่าทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้ล่ะครับ
เธอจะลืมทุกอย่าง
และอยู่อย่างมีความสุขไปก็ได้
ใครจะเข้าใจความทุกข์ทมของเธอได้
ราชวงศ์คืออะไร แผ่นดินถิ่นเกิดคืออะไร
คุณเคยเสียใจมั้ยครับ
เรื่องอะไรล่ะ
ที่ชีวิตเราต้องต้องตาลปัตร เพราะประเทศของเราเอง
ไม่เลย
นายล่ะ
ไม่มีวันครับ
ที่นี่แหละค่ะ ที่ยางด็อกฮเยอยู่
เธออยู่ที่นี่เหรอครับ
แต่การจะเข้าเยี่ยมได้นั้น
ต้องมีหลักฐานว่าเป็นญาติค่ะ
เธอเป็นองค์หญิงของเกาหลี
เขาเป็นนักข่าวที่บินมาเพื่อพบเธอนะครับ
อย่างน้อยก็ขอเรา เห็นหน้าเธอหน่อยเถอะนะครับ
ผมขอร้อง
ได้โปรดล่ะ ขอเราเข้าไปหน่อยเถอะ
ไม่มีใครมาเยี่ยมเธอเป็นปีๆ แล้วค่ะ
ตามบันทึกบอกไว้ว่า มีผู้เยี่ยม 15 ครั้ง
เธอพยายามฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้ง
ฆ่าตัวตายเหรอครับ
เข้ามาสิคะ
ปล่อยผมไปที
ทางนี้ค่ะ
[งานแถลงข่าวการหารือการเชื่อมความสัมพันธ์ ระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น]
นายกอิเคดะได้แสดงถึงการสนับสนุนต่อ สนธิสัญญาเศรษฐกิจของเกาหลีและญี่ปุ่น
และจะมีการอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมในภายหลัง
เชิญถามคำถามต่อไปครับ
ผมอีจงโฮ จากหนังสือพิมพ์มินจุงอิลโบครับ
มีการกำหนดวันที่แน่นอน
ในการหารือเพิ่มเติมหรือยังครับ
ก็มีการหารืออยู่
แต่ยังไม่ได้มีการตัดสินใจครับ
เราจะรับคำถามสุดท้ายครับ
จากสำนักข่าวดงโฮครับ
จากความพยายามหลายครั้ง
ที่คณะบริหาร...
ผมคิมจางฮัน จากหนังสือพิมพ์โซลครับ
สิ่งที่เราควรจะทำก่อนจะสร้างสัมพันธ์ใดๆ
ก็คือการกอบกู้ศักดิ์ศรีของชาติเรา
พวกคุณรู้บ้างมั้ย ว่าสมาชิกราชวงศ์ที่ถูกส่งไปที่ญี่ปุ่น
ถูกห้ามไม่ให้กลับเข้าประเทศนี้
เราจะรับเพียงคำถามเรื่องสนธิสัญญาเท่านั้น...
นี่สิ่งที่น่าอายสำหรับประเทศเรา
พวกคุณจะเพิกเฉยและเอาแต่มอง...
ให้เชื้อสายกษัตริย์ต้องใช้ชีวิตอย่างน่าเศร้า...
ในประเทศของศัตรูงั้นเหรอ
ท่านอธิบดี
ทำได้ดีจริงๆ เลยนะ
ดันมาเปิดเรื่องแบบนี้
ในช่วงวิกฤตเนี่ยนะ
ผมแค่ทำสิ่งที่ต้องทำในฐานะนักข่าว
รักชาติบ้างหรือเปล่าเนี่ย
ปล่อยเขา
ท่านอธิบดีอยากพบเขา
คุณก็เข้าโรงเรียนเตรียมทหารด้วยใช่มั้ย รุ่น 45 น่ะ
และคุณก็สู้เพื่ออิสรภาพด้วย
คุณจะยอมทำงานให้รัฐบาลปฏิวัติมั้ย
ผมไม่สนับสนุนรัฐบาลนี้ครับ
ผมชื่นชมความกล้าของคุณนะ
ว่าแต่ทำไมองค์ชายยองถึงกลับมาไม่ได้ล่ะ
ประธานาธิบดีอีสั่งห้าม
ไม่ให้สมาชิกราชวงศ์กลับเข้าประเทศ
เพราะเขากลัวการคืนอำนาจของราชวงศ์ครับ
พวกเขาไม่ได้ไปญี่ปุ่น
ด้วยความเต็มใจนะครับ
การห้ามไม่ให้พวกเขากลับมา และลอยแพพวกเขา
ทำให้มีการตั้งคำถาม เรื่องศักดิ์ศรีของชาตินะครับ
แล้วคุณต้องการอะไรล่ะ
ผมอยากให้มีการคืนสัญชาติ
แก่องค์ชายยองและองค์หญิงด็อกฮเย และอนุญาตให้พวกเขากลับบ้าน
ให้เร็วที่สุดครับ
องค์หญิงด็อกฮเยเหรอ
องค์หญิงด็อกฮเยนี่ใครกัน
ยินดีต้อนรับครับ
เป็นยังไงบ้างครับ
ดื่มเลยทุกคน คืนนี้ผมเลี้ยงเอง
จริงเหรอ
ขอบคุณนะคะ
กินให้เต็มอิ่มไปเลย
[คนไข้ ยางด็อกฮเย ผู้ดูแลคิมจางฮัน]
ระวังนะ
รอที่นี่นะคะ เราจะจัดการเอกสารปล่อยตัวให้
องค์หญิง
จำกระหม่อมได้มั้ยพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจางฮันเอง คิมจางฮัน
จางที่มาจากคำว่าตัวอักษร และฮันที่มาจากนามประเทศ
คิมจางฮัน
กระหม่อมขอแค่สิบนาที
อีกสิบนาทีกระหม่อมจะตามไป กระหม่อมสัญญา
อย่าได้หันกลับมา วิ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว
กระหม่อมจะตามหาองค์หญิงให้เจอ
ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องหนีแล้ว
ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ เราต้องหนีจากที่นี่
ตอนนี้เรากลับบ้านได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ
ทำไมถึงใช้เวลานานนักล่ะ
มันเกินสิบนาทีแล้วนะ
รู้มั้ยว่าฉันรอมานานขนาดไหน
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ
ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง
ขออภัยที่ปกป้องพระองค์ไม่ได้
[สนามบินกิมโป เกาหลี 26 มกราคม ปี 1962]
ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
ถึงแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ องค์หญิงถึงบ้านแล้ว
องค์หญิง
38 ปีที่รอคอย
องค์หญิง
องค์หญิงกลับมาแล้ว
ยินดีต้อนรับเพคะองค์หญิง
[ห้ามเข้า]
เดี๋ยวกระหม่อมไปเอาน้ำอัดลม ที่องค์หญิงชอบมาให้นะพ่ะย่ะค่ะ
รอตรงนี้นะพ่ะย่ะค่ะ
องค์หญิง
ลูกพ่อ
ลูกผ่านอะไรมามากเลยนะ
ด็อกฮเย
องค์หญิง
ฉันเป็นองค์หญิงที่ขาดคุณสมบัติ
ไม่เลยพ่ะย่ะค่ะ
ฉันไม่สามารถเติมเต็มความหวัง ของประชาชนได้เลย
ฉันไม่ใช่องค์หญิง ที่จะมอบความเข้มแข็งให้พวกเขาได้
ทุกคนต่างรู้ดี
สำหรับกระหม่อม องค์หญิงเป็นความหวังเดียว
และความเข้มแข็งเดียว ที่ทำให้กระหม่อมมีชีวิตอยู่ต่อได้
[ตัวอักษรสุดท้าย ขององค์หญิงด็อกฮเย]
[ฉันอยากอยู่ตำหนักนักซอนให้นานเท่าที่จะทำได้]
[ฉันคิดถึงองค์ชายยองและพระชายา]
[และอาณาจักรเกาหลีของฉัน]
[องค์หญิงด็อกฮเยสิ้นพระชนม์ ในตำหนักนักซอน]
[ในวันที่ 21 เมษายน ปี 1989 เมื่ออายุครบ 78 ปี]
[ถึงแม้ว่าจะเลือนหาย ไปจากความทรงจำของผู้คน]
[แต่ชื่อขององค์หญิงด็อกฮเย ยังคงอยู่ในประวัติศาสตร์]
[ในฐานะองค์หญิงพระองค์สุดท้าย ของอาณาจักรเกาหลี]
[องค์ชายยองได้กลับมาที่บ้านเกิด]
[ในเดือนพฤศจิกายนปี 1963 ในอาการโคม่า]
[พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี 1970]
[อีบังจาย้ายมาที่เกาหลีกับองค์ชายยอง]
[และอุทิศชีวิตที่เหลือไปกับงานช่วยเหลือสังคม]
[องค์ชายอีอูถูกสังหาร]
[ในเหตุการณ์ระเบิดปรมาณู ที่ฮิโรชิม่าปี 1945]
[หนึ่งอาทิตย์ก่อนหน้าที่เกาหลีประกาศอิสรภาพ]
[โซ ทาเคยูกิมาเยือนเกาหลี ในปี 1972 เพื่อขอเข้าพบองค์หญิงด็อกฮเย]
[แต่ก็ถูกปฏิเสธ]